tam da böyle çıkmalıydın hayatımda
tam da böyle bitmeliydi

gök gürültüleriyle uğurlamalıydım seni
sessiz sedasız olamazdı gidişin...

kapılar çarpılmalıydı yılların yüzüne
kırılmalıydı ne varsa kırılması gereken
tabak,çanak,bardak,vazo...
yüreğim...

hıçkıra hıçkıra
bağıra bağıra anlamalıydı zaman...
gösterebilmeliydim gözyaşlarımı...
buruk bir veda olamazdı benimki

tokat gibi çarpmalıydım gözyaşlarımı yüzüne
duvarları yumruklamalıydım giderken,
vurduğum benmişcesine

böyle olmalıydı
yaşanılan yıllara yakışmalıydı gidişin...

içimden bir ateş topu sökercesine
yakmalıydın canımı
bir parçamı alıp gitmeliydin,
ya beni ya dünyamı

herkes bilmeliydi,
anlamalı,
duymalıydı...
işte böyle olmalıydı gidişin...

ama sustum...
kimse bilmedi gittiğini...
ve benim bittiğimi...